ROZDZIAŁ 16

Otworzyłam drzwi i ujrzałam...Nathalie?! Co ona tu robi?! Spodziewałam się Nialla, ale ona?! 
- Ty?- spytałam patrząc na nią od góry do dołu. Zrobiłam wielkie oczy.- Skąd wiedziałaś gdzie mieszkam? 
- Poczytałam co trzeba.- odparła i zadarła głowę do góry uśmiechając się.
- Po co przyszłaś?- pewnie szuka czegoś, żeby móc mnie upokorzyć. Tak łatwo sie nie dam.
- Ostrzec cię.- odpowiedziała. Co ona gada? 
- Ostrzec? Przed czym?
- Przed Niallem.- muszę przyznać, że jej odpowiedź mnie zdziwiła. 
- Jak to przed Niallem? Co ty gadasz?!
- Posłuchaj, kiedyś byliśmy parą i co nieco o nim wiem.
- Wiem tylko tyle, że to ty go rzuciłaś.- przerwałam jej.
- On nie jest taki, jak myślisz. Wykorzysta cię, zrani i zostawi. Nie warto mu ufać.- co?! Pogubiłam się.
- Dziewczyno, co ty gadasz?!- krzyknęłam do niej.
- Uwierz mi.- nie brzmiało to przekonująco.
- Skąd mam wiedzieć, że nie mówisz tego tylko po to, żeby mi go odbić?- Nathalie była zdolna do wszystkiego. Nie byłam pewna czy mogę jej wierzyć.
- Przyszłam tu. To chyba wystarczający argument, nie sądzisz?- trochę racji miała. Nigdy by do mnie nie przyszła, chyba że miałaby jakiś powazny powód. Nie! Emily! Ona próbuje cię do niego zniechęcić! Chce ci go odebrać!
- Wiesz co? Chyba musisz już iść. Dzięki za ostrzeżenie. Pa!- popatrzała na mnie smutno i poszła. Zamknęłam drzwi i wróciłam do oglądania telewizji. To wszystko nie mieściło się w głowie. Nathalie, jej słowa. Nie wiedziałam już co było prawdą, a co nie. Poszłam wziąć prysznic i położyłam się do łóżka. Długo jeszcze o tym myślałam, a najbardziej o Niallu, aż w końcu udało mi się zasnąć. 

~*~

Obudziły mnie promienie słoneczne wpadające do mojego pokoju. Dzisiaj był poniedziałek. Szkołe zamknęli z powodu wybuchu kanalizacji na stołówce i jednym z szkolnych korytarzy. Nie wiemy dokładnie, kiedy to naprawią, ale mam nadzieję, ze jak najpóźniej. Zeszłam na dół i zrobiłam sobie śniadanie. Ubrałam się i zrobiłam makijaż. Zastanawiałam się nad dzisiejszym dniem. Z chęcią spędziłabym go z Niallem, ale niestety to niemożliwe. Nagle (znowu) usłyszałam pukanie do drzwi. Poszłam je otworzyć, a w nich ujrzałam Nialla. Miał na sobie garnitur, a w reku trzymał bukiet róż. 
- Wpuścisz mnie?- zapytał, a ja odsunęłam się zapraszając go do środka. 
Stanął naprzeciwko mnie i spojrzał w moje oczy. Znowu się zahipnotyzowałam.

- Przepraszam.- powiedział wybudzając mnie z hipnozy.
Skrzyżowałam ręce na piersi. Wyciągnął rękę i podał mi bukiet. Przez chwilę się wahałam, ale w końcu wzięłam go do ręki i zaciągnęłam się zapachem róż. Pachniały cudownie!
- Przepraszam.- powtórzył.- Kocham cię, słyszysz? To nic nie znaczyło, po prostu chciałem być miły. Jeszcze raz przepraszam. Nie chciałem cię zranić. Jesteś dla mnie najważniejsza. Tylko ty się liczysz, rozumiesz?- podszedł do mnie i położył ręce na moich biodrach. 
Patrzałam na niego i nie wiedziałam co powiedzieć. W końcu nie moge się gniewać za puszczenie oczka. To nic wielkiego. Odłożyłam kwiaty na kanapę obok nas i usmiechnęłam się do niego. Stanęłam na palcach bo muszę przyznać, że blondyn był ode mnie wyższy i delikatnie musnęłam jego usta. Nialler odwzajemnił uśmiech i pocałunek. Wziął mnie na ręce, a ja oplotłam nogi wokół jego sylwetki. Całowaliśmy się namiętnie. Niall poszedł na górę nadal trzymając mnie na rękach i całując. Wszedł do mojej sypialni i położył mnie nałóżku. Ściągnął z siebie marynarkę i buty i rzucił na podłogę. Wskoczył na łóżko i przywarł do mnie swoim gorącym ciałem. 
- Pragnę cię.- wyszeptał, przygryzając płatek mojego ucha. Przeszły mnie ciarki, kiedy poczułam jego ciepły oddech na mojej szyi. Zdjął ze mnie wszystko w co byłam ubrana. Leżałam tam całkiem naga. W końcu i ja ściągnęłam jego koszulkę, a on pozbył się swoich spodni. Składał pocałunki na moim brzuchu, a potem zjechał niżej. Doszedł do mojej kobiecości. Drażnił palcami moją łechtaczkę, aż w końcu zdjął z siebie swoje bokserki. Jego przyjaciel był zwarty i gotowy. Podniósł z łóżka małą paczuszkę i ją otworzył. W środku była prezerwtywa. Miał ją już założyć, kiedy zwrócił się do mnie.
- Chyba, że chcesz dziecko.- powiedział i łobuzersko się uśmiechnął. Tylko się zaśmiała co znaczyło stanowcze "nie". Zrozumiał przekaz i wrócił do poprzedniej czynności. Kiedy skończył pocałował mnie i powoli wszedł we mnie. Poruszał się wolno co dawało mi odczucie rozkoszy. Jego ruchy były coraz szybsze, ale delikatne. Niall był taki czuły, wiedziałam, że wie co robi i mnie nie skrzywdzi. Ufałam mu. Wydawałam z siebie coraz to głośniejsze jęki. Przywarł do mnie i zaczął muskać moją szyję. Wbiłam paznokcie w jego plecy i jeździłam nimi po całych

plecach. Blondyn wydawał z siebie ciche mruczenie przyjemności. Nadal był we mnie. Przewrócił nas, tak że teraz to ja siedziałam na nim. Jeździłam na nim, zataczając ciałem niewielkie koła. W końcu nadeszło znane mi uczucie. Dyszałam coraz szybciej i głośniej.
- Jeszcze tylko chwila!- oznajmił Niall. On równiez ciężko dyszał. Było mu równie dobrze, jak mi. 
Miał rację. W końcu obydwoje doszliśmy. Czułam go. Czułam go w sobie. Poruszał się delikatnie i starannie. W końcu Niall wyszedł ze mnie i położyłam się obok niego. Nasze oddechy powoli nabierały normalnego tępa. Byliśmy zmęczeni. 
- Byłaś wspaniała.- wyszeptał chłopak i pocałował mój nos. Uśmiechnęłam się do niego i mocno wtuliłam. Jego ciało było gorące, wręcz parzyło. Leżeliśmy jeszcze przez chwilę, kiedy usłyszeliśmy burczenie brzucha. Popatrzeliśmy na siebie. Od razu wiedziałam kto jest głodny. Wybuchnęliśmy śmiechem. Niall wstał i wziął swoje rzeczy. Kiedy przekręcał klamkę zauważyłam na jego plecach czerwone ślady. Ja mu to zrobiłam?! Serio?! Nie wiedziałam, że jestem do tego zdolna. Podejrzewam,że blondyn był w łazience bo miał wilgotne ręce. Miał na sobie poprzednie ciuchy, tylko że bez garnituru. Wstałam i okryłam się kołdrą. Wzięłam ciuchy i poszłam do łazienki. Wzięłam szybki prysznic. Ubrałam się, nałożyłam podkład i pomalowałam rzęsy tuszem.

Posmarowałam nadgarstek maścią, którą dostałam w szpitalu i zabandażowałam go. Wciąz były na nim głębokie i dość świeże rany. Wróciłam do mojego blondyna i wysuszyłam włosy. Związałam je niedbale i razem zeszliśmy do kuchni. Wzięłam potrzebne produkty i przygotowałam zapiekankę. Niall jadł z wielkim apetytem. Nie mogłam się powstrzymać od śmiechu. Blondyn posprzątał talerze i pozmywał naczynia, a ja usiadłam przed telewizorem. Nagle usłyszałam wibracje. Spojrzałam na mój telefon, u którego zaświecił się wyświetlacz. Dostałam wiadomość. Nie wiedziałam od kogo. Nie znałam tego numeru. Nacisnęłam przycisk.
"Emily, jeśli mi nie wierzysz jest osoba, która ma ci do powiedzenia co nieco o Niallu. Mam nadzieję, że wtedy wróci ci rozsądek. Jeśli chcesz nas wysłuchać spotkajmy się w kawiarni przy galerii o 18:00."

Nathalie. xx

_________________________________________________________________________

MAM DLA WAS ROZDZIAŁ 16!! TAK WIEM, NIE UMIEM PISAĆ +18 :/ ALE CHYBA MI WYSZŁO C: SUGESTIE: EMILY PÓJDZIE NA TO SPOTKANIE, CZY ZIGNORUJE TO WSZYSTKO I POMYŚLI, ŻE NATHALIE CHCE ZDOBYĆ NIALLA?

DOWIECIE SIĘ W NASTĘPNYM ROZDZIALE! :D CZYTASZ=KOMENTUJESZ! ;*